این را در  دانه دانه های باران می شود دید…

خدا روشک  که رحمتش زا دوباره بر ما ارزانی کرد 

هرگاه به خود حقیقی نظر کردیم،درواقع به پنجره ای نظر کرده ایم که به سوی عالم بی نهایت غیب گشوده شده است واین است معنای آشنا شدن با خدا وبا او به سر بردن که تمامی مقصد ماست.

همانا خداوند توبه کنندگان وپاکان را دوست دارد.

محبت حقیقی آن است که محب در محبوب فانی شود وحق تعالی اهل غلو گویی نیست وطبق آیه خدا محب است وما محبوب ….وای چه شد!!!!

در حدیث قدسی است:ای عیسی چقدر نگاه های خود را طولانی کنم (چشم انتظار بنده گانم باشم)ومشتاقانه آنها را بخواهم ومردم در غفلت باشند وبه سوی  من باز نگردند.

حدیث قدسی:اگر بندگان فراری می دانستند چقدر مشتاق ومنتظر آنها هستم از شوق می میردندو ای داوود وقتی بنده گنهکار خود را این قدر دوست می دارم ْپس خود بدان که بنده مومن وتوبه کنندگان از گناه را چقدر دوست دارم!!!

به جز دستهای پر قدرت تو راهی نیست
که قلب پر از فراموش من از نام پر از حیات تو آکنده شود و می دانم ،
می دانم مهربانی تو را آن قدرت هست که قلبم را چنان
وسعتی بخشد که از محبت تو سیراب شود.
آقای من کرم کن و بر من بتاب …